Appliance.com

Newsletter

Welcome guest, please Login or Register

Ask A Pro

You are here: Home :: Forum Home :: Forums :: Community Discussion :: Thread

   

shipping zoucgw

Rank

Total Posts: 15

Joined 2012-10-28

PM

 

<a >moncler</a>  Verslaggever Hans Jaap Melissen van de Wereldomroep beschrijft zijn belevenissen in het centrum van Caïro.  “Hoera de revolutie, het is eindelijk zover. Maar de nieuwe leiders blijken net zo autoritair…” Deze bijzondere zinnen uit een liedje van Het Klein Orkest gingen door mijn hoofd toen ik voor de zoveelste keer mijn paspoort en mijn spullen liet controleren op het Tahrirplein in Caïro. In naam van de te winnen vrijheid gelden daar voorlopig strakke regels. En nu die vrijheid nog niet meteen komt, worden de demonstranten zenuwachtiger en minder democratisch. Mensen die het plein opkomen met een afwijkende mening worden niet getolereerd: die worden met zachte hand en harde stem weer naar buiten gewerkt. Nachtkaars Even dacht ik vandaag dat mij dat lot ook wachtte, toen ik de demonstranten nogal strak ondervroeg over hun revolutionaire geest. Dreigde hier niet de nachtkaars? Moesten ze niet van tactiek of locatie veranderen? Bijvoorbeeld een demonstratie voor het presidentieel paleis? Eén man werd ronduit boos op mij, vanwege zoveel kritische vragen. Hieruit bleek maar weer hoe weinig het idee van persvrijheid in Egypte bekend is. Je speelt hier niet advocaat van de duivel, je bent dat gewoon. Dat is een relatief normaal principe in de journalistiek van het Midden-Oosten. Kijk een uurtje al-Jazeera en u ziet, als u het verstaat, dat hier natuurlijk niet echt journalisten aan het werk zijn, maar activisten. Maar dat idee heb ik ook als ik het Amerikaanse Fox kijk. ‘Uitgesproken’ zou je het ook kunnen noemen. Gehate politie Toen ik het plein verliet maakte ik een foto van een tank. De soldaten werden boos, maar de demonstranten nog veel meer. Toen heb ik gezegd dat ik hen steeds meer vond lijken op de door hen gehate politie van Mubarak. Het had tot positief gevolg dat niemand meer eiste dat ik de foto zou wissen. Hoe die politie van Mubarak werkt, weten we allang. Ik heb gisteren drie kwartier met agenten staan praten. Ze haalden mij en een collega van de Arabische afdeling van de Wereldomroep uit de taxi, toen we ruim nadat de avondklok was ingegaan door de stad reden. Vooral moe Ze vroegen hoe wij tegen de revolutie aankeken. “Zijn jullie net als die andere media olie op het vuur aan het gooien?” Ik dacht: “Welke andere media?” Immers, negentig procent of meer van het journaille is weer vertrokken. Geëvacueerd zelfs. Ook dat zal de revolutie niet helpen. “Talking about a revolution. It sounds like a whisper”, Tracey Chapman, ja. “Ben je voor of tegen Mubarak?”, vroeg vandaag weer iemand aan mij op het plein. “Ik ben vooral moe”, zei ik. En keek om mij heen, maar nergens was nog een Nederlandse collega die er om zou kunnen lachen. Deel deze paginaFranse rechters tegenover Sarkozy